Krakeend
Een grote eend, sierlijker dan de wilde eend, met een rechthoekiger kop, vlakkere, slankere snavel, geen groen, geen blauw, maar een rechthoekige, witte spiegel. Schitterend van dichtbij, maar van afstand nogal vaal en kleurloos.
Dit is een grote eend, maar zichtbaar kleiner, slanker en fijner gebouwd dan de wilde eend. Het is een sierlijk getekende, tamelijk fraaie vogel, maar op afstand lijkt hij vaak nogal vaal vergeleken met sommige andere, levendiger gekleurde eenden. Op een bepaalde manier is dit een vogel voor kenners: een eend om, niet al te gemakkelijk, te ontdekken in een groep wilde eenden en te genieten van zijn subtiele schoonheid. Hij is lang niet zo wijd verspreid als de wilde eend: hij komt weliswaar voor in een groot gebied, maar niet aaneengesloten. In sommige gebieden zijn populaties toegenomen door het uitzetten van vogels. Gewoonlijk is de soort niet op zout water aanwezig, maar hij kan foerageren in de brakke gebieden langs kwelders.
De balts van krakeenden is tamelijk onopvallend, maar omvat achtervolgingen in de lucht, waarbij het mannetje nasaal roept, en allerlei houdingen in het water. De roep bestaat uit korte knor- en fluitklanken, waaronder een nasaal ehk ehk. De vrouwtjes laten een wat verfijnder gekwaak horen dan de wilde eend, zachter maar met een iets hogere toonhoogte.

Zomertaling
Een kleine, snelvliegende, sierlijke eend met donkere poten en snavel en een kenmerkend koppatroon met een brede streep.
In zekere zin is deze soort de tegenhanger van het gebruikelijke patroon, daar hij een zomergast is in Europa. Hij is niet veel groter dan een wintertaling en is op dezelfde soort plekken te vinden, vaak tijdelijke overstromingen en een overvloed aan vegetatie.
De mannetjes hebben in het voorjaar een vreemde, droge, ratelende toon, een kort krakend crrrk. De vrouwtjes kwaken zacht.