Roerdomp
Een rijk getekende, goudbeige, reigerachtige vogel met een dikke nek, grote groene voeten, brede vleugels en een dolkvormige snavel.
De roerdomp is een mysterieuze vogel die gebonden is aan dichte rietvelden en daarom maar zelden wordt gezien. Als hij al dicht aan de waterrand verschijnt, is hij nog moeilijk te zien omdat zijn camouflage tegen het bruine riet opmerkelijk effectief is. In de vlucht is het een merkwaardige, vreemd overkomende vogel door zijn uilachtige, gebogen vleugels, uitstekende voeten en een lange, dik bevederde, half ingetrokken hals.
Mannetjes produceren een laag, dreunend whoemp, alsof er over de hals van een grote fles wordt geblazen. De roep draagt kilometers en kunnen na analyse worden toegewezen aan individuele mannetjes.


Wilde eend
De algemene wilde eend, een van de grootste eenden met een luid gekwaak, toont soms kenmerken en de gevarieerde kleurpatronen van tamme eenden, maar heeft altijd een blauwe spiegel. De woerden hebben altijd gekrulde middelste staartveren.

Er zijn op alle park- en stadsvijvers wilde eenden te vinden, hoewel veel daarvan kleurpatronen vertonen die in het wild niet voorkomen. Donkerbruine met een blauwe bef, kakikleurige vogels met een bruine kop men witte met een gele snavel verraden allemaal de eeuwen van het domesticeren van de wilde eend. Toch behoren echte wilde eenden tot de mooiste van alle eenden. De woerd heeft een buitengewoon fraaie, groenglanzende kop, op de vleugels een blauwpaarse, witomrande spiegels en in de staart de kenmerkende krullende middelste staartpennen, die ook vaak nog te zien zijn bij gedomesticeerde eenden. Wilde wilde eenden zijn vaak onbenaderbaar en nerveus – en met reden, want er wordt nog veel op ze gejaagd. De vogel is eigenlijk te gewoon door zijn aanwezigheid in vijvers, maar hij moet toch als mooie, wilde vogel niet over het hoofd worden gezien.
Alleen de vrouwtjes kwaken met de zeer bekende reeks kwaaktonen kwaark kwaark kwaark kwak.